کافکا وهفت روز هفته

اندوه پائیز......

چونان که سال ها می گذرند

موهایم به سپیدی می گراید

چوپائیزفرزارسد

درختان برهنه می شوند

حیرت زده ازبرگ زرد می پرسم:

می خواهی چنین جویده شوم

زیرنیش اندوه؟